Zuid-Afrika Informatie Zoeken

Zuid-Afrikaanse oud-minister Pik Botha over de oorlog van 1985 in Namibië: ''Fidel Castro dacht dat onze kanonnen kernbommen konden afvuren''

Afrikaanse pinguïn maakt van Zuid-Afrikaanse politicus Roelof Botha ‘Pik' Botha
Pik Botha in december 2010 (foto Rapport)Zuid-Afrika was ten tijde van de apartheid geen dictatuur of eenpartijstaat, maar eerder een oligarchie. Enkel de Blanken hadden stemrecht binnen Zuid-Afrika - maar binnen die bevolkingsgroep werden de democratische principes wel voluit gerespecteerd: dus met verkiezingen, een verkozen parlement, een regering die het vertrouwen van de parlementsleden moest vragen, een parlementaire oppositie, enz. De grootste bevolkingsgroep van Zuid-Afrika, de Zwarten, hadden ook stemrecht maar dan enkel in de zgn. onafhankelijke en niet-onafhankelijke thuislanden. In de laatste periode van de apartheid werd er ook stemrecht gegeven aan de Kleurlingen en de Indiërs, maar de macht bleef bij de grootste politieke partij van de grootste van de drie bevolkingsgroepen Blanken, Kleurlingen, Indiërs. Gedurende de ruim vijftig jaar apartheid was de Nasionale Party / National Party de grootste politieke partij van Zuid-Afrika. De NP leverde altijd de president, de eerste minister en de overige ministers van Zuid-Afrika. Eén van de kleurrijkste figuren van de na-oorlogse geschiedenis in Zuid-Afrika is ongetwijfeld Roelof ‘Pik' Botha. Zijn officiële naam was Roelof Frederik Botha, maar zoals veel (blanke) Zuid-Afrikanen had hij een bijnaam die hij zelf ook gebruikte. Tijdens het begin van zijn politieke carrière was het journalisten opgevallen dat Roelof Botha wandelde zoals een pinguïn - in het Afrikaans een pikkewyn (wyn wordt uitgesproken als wijn). Die ‘pikkewyn' werd al snel afgekort tot ‘pik', en zo kreeg Roelof Botha een nieuwe naam: Pik Botha.

Van diplomaat tot minister van Buitenlandse Zaken
Pik Botha werd op 27 april 1932 geboren in Rustenburg, dat toen nog in de provincie Transvaal lag. Hij begon zijn loopbaan in 1953 als diplomaat en omdat Zuid-Afrika toen wegens de apartheid de internationale paria was kreeg Pik Botha al snel te maken met enkele zware dossiers. Hij was bv. de Zuid-Afrikaanse ambassadeur van Zuid-Afrika bij de Verenigde Naties toen het land daar als lid geschorst werd (terloops: na een stemming waarbij totalitaire regimes en Afrikaanse dictaturen de beslissing forceerden). Maar in Zuid-Afrika hadden de kiezers zijn ferme weerstand tegenover die buitenlandse hetze en scheldpartijen opgemerkt, en het leverde hem in 1970 een eerste keer een parlementszetel op. In 1977 werd Pik Botha minister van Buitenlandse Zaken - een post die hij niet meer zou afgeven tot de machtsovername door het ANC, in 1994. Pik Botha kwam altijd heel alert over, zat nooit verlegen om een kwinkslag of grap en hij had een heel arsenaal oneliners in petto die goed overkwamen op radio en tv. Hij werd één van de meest gevraagde gasten in actua-programma's en politieke debatten op van de SAUK/SABC (Suid-Afrikaanse Uitsaai Korporasie / South African Broadcasting Company). In 1994, tijdens de eerste maanden van "het nieuwe Zuid-Afrika", maakte de Nasionale Party nog deel uit van de zgn. regering van nationale eenheid: Pik Botha was minister van het belangrijke Mijnwezen. Maar als snel bleek dat de Nat's en oud-president FW De Klerk ongewenst waren in de zwarte ANC-regering. Pik Botha verdween zo na bijna vijftig jaar diplomatieke en politieke loopbaan van het toneel. Hij kwam nog even terug in beeld toen hij, in 1999, verklaarde ANC-lid te zijn en hij Thabo Mbeki steunde als opvolger van president Nelson Mandela. Maar Pik Botha werd niet opgenomen in de Mbeki-regering.

Zuidwest-Afrika/Namibië
De nu 78-jarige Pik Botha is politiek uitgespeeld, en dat heeft als voordeel dat hij ronduit kan praten over bepaalde dossiers van het verleden. Net zoals oud-president FW De Klerk doet overigens, toen die vorige maand, in Nederland, zei dat hij ontgoocheld is in de hedendaagse Zuid-Afrikaanse politieke klasse. Pik Botha was als minister van Buitenlandse Zaken ook de man die de onafhankelijkheid van Namibië heeft geregeld. Namibië, een buurland van Zuid-Afrika, was vroeger een Duitse kolonie, maar in 1915 werd het door Zuid-Afrika bezet. In 1920 kreeg Zuid-Afrika van de Volkenbond officieel het mandaat om het land te besturen, en Zuid-Afrika noemde het Suidwes-Afrika. Ter plaatse was het gewoon "Süd-West" want het Duits was er de voertaal, bij alle blanken en ook bij veel zwarten. In 1946 eiste de Verenigde Naties dat Zuid-Afrika zich uit Suid-Wes zou terugtrekken, maar Zuid-Afrika hield vast aan het mandaat dat het van de Volkenbond had gekregen - en dat mandaat was door de Volkenbond niet teruggetrokken. Na de Republiekwording van Zuid-Afrika, in 1961, werd Suid-Wes beheerd als de vijfde Zuid-Afrikaanse provincie. De andere provincies van Zuid-Afrika waren toen de Kaapprovincie, Oranje-Vrijstaat, Natal en Transvaal. De westerse landen van de Verenigde Naties drongen weer niet te hard aan op terugtrekking en ze noemden het land trouwens nog niet Namibië, maar Zuidwest-Afrika/Namibië. Voor Zuid-Afrika was de ligging van Namibië bovendien heel strategisch: ten noorden van Namibië lag Angola, en dat land was ten tijde van de Koude Oorlog een bondgenoot van de Sovjet-Unie. De U.S.S.R. had 50.000 Cubaanse soldaten naar het grensgebied met Namibië gestuurd en die moesten Namibië binnenvallen om de marxistische rebellen van de Swapo aan de macht helpen. Zuid-Afrika wilde te allen prijze vermijden dat anti-christelijke Cubaanse communisten Namibië binnenvielen. Voor het Zuid-Afrikaans leger werd het noorden van Namibië operationeel gebied waar honderden militairen (veelal dienstplichtigen) sneuvelden in schermutselingen tijdens de zgn. bosoorlog. Gelukkig bleven de gevechten beperkt tot dat grensgebied tussen Namibië en Angola (en de aangrenzende Caprivi-strook) en is de guerilla-oorlog niet uitgemond in een grootschalige oorlog met landlegers. In 1988 voerde Pik Botha in Cairo (Egypte) onderhandelingen met Cuba over de onafhankelijkheid van Namibië: beide landen spraken een wederzijdse terugtrekking af. Na de implosie van het Oostblok en het wegvallen van de Sovjetrussische steun voor de Cubaanse troepen in Angola is het allemaal snel gegaan voor Suid-Wes: in november 1989 werden er verkiezingen georganiseerd en op 21 maart 1990 werd Namibië officieel onafhankelijk.

2011 : Pik Botha vertelt over de flater van Castro
De Zuid-Afrikaanse krant Rapport had onlangs een gesprek met Pik Botha, en ‘Pik' onthulde dat een militaire blunder van de Cubaanse dictator Fidel Castro ervoor gezorgd heeft dat Cuba Namibië niet binnengevallen is ten tijde van de bosoorlog. Op 15 december 2010 was een diplomatieke delegatie van Cuba te gast in Pretoria, voor de viering van de Zuid-Afrikaanse feestdag Verzoeningsdag / Day of Reconciliation. Pik Botha zag er voor het eerst Jorge Risquet terug, de Cubaanse hoofdonderhandelaar van de vredesgesprekken van 1988 in Cairo. Jorge Risquet vroeg op 15 december 2010 aan Pik Botha of de Zuid-Afrikaanse regering in 1985 (*) werkelijk kernbommen zou afgevuurd hebben op Luanda (de hoofdstad van Angola) als de Cubaans/Angolese troepen Namibië zouden binnengevallen zijn. (*) : we vermelden hier 1985 als jaartal van de bosoorlog, maar eigenlijk duurde die guerillaoorlog aan het grensgebied meerdere jaren. Fidel Castro wist dat Zuid-Afrika geen afstandsraketten had, maar hij dacht in 1985 dat Zuid-Afrika wel kernwapens kon afvuren met kanonnen. Jorge Risquet zei (in 2010) tegen Pik Botha dat Cuba in 1985 bang was dat het tienduizenden soldaten zou verliezen als Zuid-Afrika een kernbom op Luanda zou gooien - en dat het daarom in 1985 Namibië niet is binnengevallen. Vijfentwintig jaar later heeft Pik Botha tegen Jorge Risquet gezegd dat Zuid-Afrika geen kernwapens had die het met kanonnen kon afvuren op Angola... Tot grote verwondering van Jorge Risquet zei Pik Botha dat Zuid-Afrika in 1985 zelfs geen hoogtechnologische kernwapens had, maar wel kernbommen die vergelijkbaar waren met de vuile bommen van Hirosjima en Nagasaki. "Maar die zouden we dan uit vrachtvliegtuigen moeten droppen en jullie MiG's konden die gemakkelijk onderscheppen", aldus Botha. De kernwapenstrategie van Zuid-Afrika was volgens Pik Botha gebaseerd op drie peilers:
1) Zuid-Afrika heeft nooit ontkend en/of bevestigd dat het kernwapens had;
2) Zuid-Afrika heeft tijdens de Koude Oorlog ondergrondse kernproeven gehouden zodat elk land wist dat Zuid-Afrika minstens de kennis en mogelijk had om kernwapens te maken;
3) als Zuid-Afrika aangevallen zou worden, zou Pik Botha aan Amerika en Groot-Brittannië zeggen dat zijn land kernwapens had en die ook ging inzetten: dat moest Amerika en Groot-Brittannië overtuigen om Zuid-Afrika met conventionele wapens ter hulp te snellen.

Zuid-Afrika had kernwapens
De 78-jarige Pik Botha heeft ten tijde van de bosoorlog aan Waldo Stumpf, toenmalig voorzitter van het Internationaal Atoomagentschap, vertrouwelijk gezegd dat P.W. Botha, toenmalig president van Zuid-Afrika, beslist had dat Zuid-Afrika geen kernwapens zou inzetten tegen Luanda moest er een oorlog uitbreken in Namibië/Angola. Pik Botha: "die interaksie met Jorge Risquet van 15 Desember 2010 wys dat ons kernprogram sy doelwit bereik het en 'n wesenlike bydrae gelewer het tot die Kubaanse ‘versigtigheid' op militêre gebied in die suide van Angola. As daar tog voornemens was oor 'n Kubaanse of Angolese inval in Suidwes-Afrika, is dit verhoed sodat dit skynbaar nooit amptelike politieke beleid geword het nie", aldus Roelof ‘Pik' Botha. Samengevat: het feit dat Castro in 1985 dacht dat we goede kernwapens hadden, was voldoende om hem te doen afzien van een inval in Namibië. Ons kernwapenprogramma is dus geslaagd", aldus Pik.

Reizen naar Namibië - 2011

Namibië is een veilig land om te reizen en de grootste risico's voor toeristen zijn de wegen. Van noord naar zuid is er een asfaltbaan en ook tussen Keetmanshoop en Lüderitz is er een asfaltweg. Maar verder zijn het vooral onverharde wegen zodat het echt de moeite waard is om te overwegen om een huurauto 4x4 te nemen. Het gaat je een veiliger gevoel geven - en de kans op een lekke band verkleint omdat 4x4 auto's doorgaans bredere en steviger banden hebben. Een aantal onverharde wegen zijn zandbanen maar er zijn ook onverharde banen waar je eigenlijk op steenslag rijdt. De hoogtepunten van Namibië liggen bovendien ver van elkaar: de Visrivier canyon (Fish River canyon) en het Kokerboomwoud liggen helemaal in het zuiden en het Etosha Nationaal Park en de Skeleton Coast (Schedelkust) liggen helemaal in het noorden. Mag verder niet ontbreken tijdens een Namibië-reis: de zandduinen aan Sossusvlei, het Namib Naukluft Park, de havenstadjes Lüderitz en Swakopmund, de zeerobbenkolonie van Cape Cross, het Diamant-Sperrgebiet en de vele privé-wildparken. Een bezoek aan de hoofdstad Windhoek vinden we eigenlijk geen must. Meer informatie over reizen naar Namibië vind je o.a. op de website van de Vlaamse Namibië specialist Live to Travel (Live to Travel Nederland is ook SGR-lid).

Vaste Namibië-bezoekers: Brangelina (Brad Pitt en Angelina Jolie)
Het bekende Hollywood-koppel Brad Pitt - Angelina Jolie heeft Kerstmis 2010 in Namibië gevierd: hun vierjarige dochter Shiloh is trouwens geboren in Windhoek, de hoofdstad van Namibië. De familie Pitt-Jolie was eind 2010 voor de zoveelste keer op vakantie in N/a'an ku sê, een luxe safari lodge met dierenopvangcentrum én met een Lifeline-kliniek voor de San (Bosjesmannen), op 50 km van de hoofdstad Windhoek. Net voor ze terug naar Amerika vertrokken schonken Brad Pitt en Angelina Jolie nog 2 miljoen US-Dollar aan N/a'an ku sê, via hun Shiloh Jolie-Pitt Foundation, voor de inspanningen die N/a'an ku sê doet voor het behoud van de diverse culturen, het wildleven en het natuurleven in Namibië, alsook om de levensstandaard van de San-gemeenschap te verbeteren via onderwijs, tewerkstelling en gezondheidszorg. Klik hier voor de homepage van N/a'an ku sê (Lodge, vrijwilligersproject, Lifeline Clinic, enz.)

Brad Pitt en Angelina Jolie met hun kinderen en de medewerkers van N/a’an ku sê
Brad Pitt en Angelina Jolie, net voor ze op 28 december 2010 vanuit Windhoek terug naar Amerika vertrokken. Angelina Jolie staat met Zahara in het midden en Brad Pitt staat met Shiloh rechts op de foto. Helemaal links staan Rudie en Marlice van Vuuren (en hun zoontje Zacheo), de bezielers van N/a'an ku sê (foto Die Republikein Namibië).

infozuidafrika.be - infozuidafrika.nl - 5 januari 2011

Rondreis Zuid Afrika Zuid-Afrika staat bekend om heerlijke Kaapse wijnen, spectaculaire bergpassen, ruige kusten en wereldberoemde wildparken met de ‘Big Five' en andere wilde dieren, kortom ‘heel de wereld in één land' met Kras.

Meer informatie
PANGEA Travel Bent u op zoek naar een individuele rondreis door Zuid-Afrika, afgestemd op uw persoonlijke wensen en ideeën? Laat u dan adviseren door een van onze ervaren landenspecialisten!

Meer informatie

Advertenties