Durban, Zuid-Afrika - Zoals we bij het begin van de 17de klimaatconferentie van de Verenigde Naties nogal cynisch voorspeld hadden, is er tijdens de klimaattop in het Zuid-Afrikaanse Durban goed gegeten en gedronken, maar werd het inhoudelijk een flop. En dat ondanks de aanwezigheid van maar liefst 69 Belgische onderhandelaars. "Het wordt een leuke Zuid-Afrika-reis die voor velen een eerste kennismaking zal zijn met de lekkere Zuid-Afrikaanse wijn en de typische Indische keuken", schreven we toen ietwat cynisch (van de 50 miljoen inwoners van Zuid-Afrika zijn er ongeveer één miljoen Indiërs, en die wonen bijna allemaal in en rond Durban). En kijk: vandaag blijkt dat er in Durban inhoudelijk inderdaad (bijna) niets is bereikt. Erger zelfs: de klimaatconferentie heeft de opwarming van de aarde negatief beïnvloed. Alleen al de verplaatsing van de 25.000 experten en 5.000 journalisten die vanuit alle hoeken van de wereld naar Zuid-Afrika vlogen zal het Afrikaans continent de volgende maanden met 0,2 graden doen opwarmen. Dat hebben onze eigen semi-wetenschappelijke experten berekend. Niemand is immers per fiets, met een zeilboot of met een roeiboot naar Durban getrokken: iedereen nam het vliegtuig. Zelfs de Zuid-Afrikaanse president Jacob Zuma legde de 500 km tussen Johannesburg en Durban een paar keer af met zijn Boeing Business Jet (en de presidentiële B737 vliegt nog niet op bio-brandstof). En nu moeten de 30.000 aanwezigen nog allemaal terug naar huis ook!

Slotakkoord : "we agree to disagree"
Het akkoord dat zondagochtend bereikt werd stelt écht niet veel voor. Maar het geweten van alle aanwezigen is gesust: het Kyoto Akkoord wordt met vijf jaar verlengd, naar december 2017. Leuk om thuis mee uit te pakken, maar het is niet meer dan een druppel op een hete plaat: het Kyoto-Akkoord werd in 1997 afgesloten zonder de deelname van China, Amerika en India, en ook vandaag in Durban hebben die drie landen het akkoord niet onderschreven terwijl zij net de drie grootste CO²-vervuilers ter wereld zijn! Alle landen zijn het in Durban ook eens geraakt dat er tegen 2015 een bindend akkoord moet komen dat de broeikasemissies tegen 2020 écht moet aanpakken. Er werd in Durban evenwel niét afgesproken hoe dat zal moeten gebeuren: dat wordt uitgesteld tot in 2015, en dan moeten alle 194 landen uiteraard opnieuw hun handtekening zetten.

Net geen totale mislukking
Is de COP17 van Durban nu volledig mislukt? Nee, want er is de symbolische verlenging van Kyoto 1997 met vijf jaar. En er is afgesproken dat alle landen - inclusief de grootste vervuilers - verder zullen onderhandelen. Er is zelfs een streefdatum bepaald om een wereldwijd akkoord te maken: 2015.

Gezocht : 100 miljard US-Dollar
De Zuid-Afrikaanse conferentievoorzitster Maite Nkoana-Mashabane kon ook fier uitpakken met een princiepsakkoord voor het Green Climate Fund (GCF). En ja, alle landen hebben inderdaad de oprichting van dat fonds goedgekeurd. Maar wat men in de slotverklaring niét leest, is waar dat klimaatfonds zijn fondsen vandaan moet halen. Er is immers 100 miljard US Dollar nodig om de ontwikkelingslanden te helpen de klimaatdoelstellingen te halen, en de drie grootste potentiële sponsors hebben afgehaakt: Amerika en Europa kampen met een economische en financiële crisis en Japan is niet kapitaalkrachtig genoeg om alles alleen te financieren. Bovendien is er nog een veel groter probleem voor het klimaatfonds. De Afrika-landen eisen namelijk dat enkel regeringen mogen beslissen over de uitgaven, terwijl de grootste sponsors (Amerika, Europa, Japan) eisen dat de Wereldbank, het International Monetair Fonds en ook privé-partners moeten betrokken worden bij het bestuur van het GCF. Wie de jaarlijkse Corruption Perception Index van Transparency International kent begrijpt de bezorgdheid van Amerika, Europa en Japan om het beheer van 100 miljard US-Dollar niet aan Afrikaanse regeringsleiders toe te vertrouwen...

Na twaalf dagen hard werken: tijd voor ontspanning
U hebt het wellicht al gehoord op tv: de klimaattop moest normaal vrijdagavond afgelopen zijn, maar de aanwezigen hebben de wereld twee bisnummers gegeven. Gelukkig vertrekken ze zondagmiddag niet allemaal tegelijk naar huis: sommigen zijn immers vrijdagavond al vertrokken. En bovendien is er het praktisch probleem dat de King Shaka International Airport van Durban maar één start- en landingsbaan heeft. South African Airways heeft gelukkig al gezegd dat ze vandaag grotere toestellen zullen inzetten voor de binnenlandse vluchten Durban-Johannesburg en Durban-Kaapstad. De meeste congresdeelnemers zijn na 12+2 dagen onderhandelen doodmoe zodat ze een korte vakantie in Zuid-Afrika echt wel verdiend hebben. Let wel: ook dat wordt werken uiteraard. Zo gaan sommige klimaatexperten onderzoeken hoe efficiënt de waterpompen in het Krugerpark zijn als de Sabie Rivier en de Olifants Rivier droog staan (de Sabie en de Olifants zijn de twee grootste rivieren van Zuid-Afrika's grootste en meest bekende wildpark). Maar werken kan ook dichter bij Durban: op 275 km ten noordoosten van Durban ligt het Hluhluwe/Umfolozi Nationaal Park, bekend voor zijn witte en zwarte neushoorns. Afrikaanse rhino's waren in de zestiger jaren met uitsterven bedreigd, maar in Hluhluwe werden ze gered (link naar het werk: net zoals vandaag de klimaatopwarming en de ontbossing in Azië een bedreiging vormen voor o.a. de oerang-oetang). En het thuisfront kan gerust zijn: de foto's zullen echt spectaculair zijn want Hluhluwe/Umfolozi National Park herbergt de Big Five: leeuw, luipaard, olifant, neushoorn en buffel. De Grote Vijf dus, de wilde dieren die jagers het gevaarlijkst vinden. En tenslotte was dat toch de reden van deze reis naar Zuid-Afrika (na de klimaattop uiteraard).

Vergeet Kaapstad niet !
Nog andere deelnemers nemen het vliegtuig (jawel) van Durban naar Kaapstad om daar te gaan onderzoeken hoe het gesteld is met de waterkwaliteit aan Kaappunt en aan Kaap de Goede Hoop. Hetzelfde probleem stelt zich in Hermanus, waar rond deze tijd van het jaar tientallen walvissen langs de kustlijn zwemmen om hun jongen te zogen. Ook nuttig voor klimaatexperten is een wetenschappelijk onderzoek om vast te stellen of de schaduw van de 1.068m hoge Tafelberg nu al dan niet het microklimaat in Kaapstad, de moederstad van Zuid-Afrika mildert. Interessanter vinden wij het werkbezoek van de congresgangers die aan Kaap Agulhas gaan onderzoeken wat de gevolgen voor de opwarming van de aarde zijn door de samenvloeiing van de warme Indische Oceaan met de koude Atlantische Oceaan. Want die gebeurt immers aan Kaap Agulhas (de Capetonians - de Kapenaars - vinden dat het aan Kaap de Goede Hoop gebeurt).

Spelletje zwarte pieten
Terug naar Durban. Het leuke aan een conferentie die gedoemd is om te mislukken is het spelletje zwarte pieten dat op het einde gespeeld wordt. "Het is de fout van de anderen", zeggen alle aanwezigen. En ze hebben verdorie nog gelijk ook. Het is dus niet geweten wie uiteindelijk met de zwarte piet naar huis gaat. Enkele voorbeelden van de paraplu's die geopend werden:

• de ontwikkelingslanden en ontwikkelende landen vonden dat de voorgestelde teksten niet ver genoeg gingen voor de economisch sterke landen en daarom weigerden ze elk inhoudelijk voorstel. Maar de economische grootmachten zeggen dat ze ook beperkt zijn omdat ze al in een recessie zitten die hun economie schaadt. Nog meer schade aan de eigen economie toebrengen door extra milieubeperkingen is dus nu even niet mogelijk, zeggen ze. En ze hebben gelijk;
• de deelnemers van Kyoto willen een verlenging van hun Akkoord dat in 2012 vervalt, maar China en Amerika willen zich niet binden aan die afspraken omdat ze bij de opmaak van Kyoto-1 uitgesloten waren. En China en de VS zijn nu net de grootste uitstoters van broeikasgassen. India heeft zich principieel bereid verklaard om Kyoto vooralsnog te volgen, al blijft het wachten of dit effectief gerealiseerd wordt;
• de zgn. Eilanden-groep (goed voor 0,01% van het jaarbudget van de V.N.) eisen dat "het rijke Westen" nog meer doet dan wat nu op tafel ligt. Een hogere CO2-uitstoot zorgt inderdaad onrechtstreeks voor een stijging van de oceanen en de eilanden in de Stille Oceaan en andere wereldzeeën hebben dus gelijk. Maar het komt er niet op aan om gelijk te hebben maar om gelijk te krijgen - en dus heeft de Eilanden-groep eigenlijk ongelijk;
• ook de milieu-activisten zijn ontevreden. Zo protesteerde Greenpeace op de voorlaatste dag in het heilige der heiligen zelf tegen het fiasco. Het was voor hen niet echt moeilijk om de security van het International Convention Centre te omzeilen: de meeste Greenpeace-activisten waren immers zelf congresdeelnemers zodat ze een officieel deelnemerspasje hadden. Ze maakten in Durban deel uit van het establishment en het is dus de eerste keer ooit dat milieu-activisten tegen zichzelf hebben geprotesteerd. Want tenslotte zijn zij er ook niet in geslaagd om water en vuur te verzoenen, ondanks hun massale aanwezigheid;
• het werd in Durban een lange finale: om 02u00 zaterdagochtend begon de eindronde, toen een nachtelijke vergadering met een kerngroep van zo'n 25 landen zou proberen een compromistekst uit te werken die aanvaardbaar zou zijn voor de 194 deelnemende landen. Gelukkig heeft Zuid-Afrika behalve de lekkere Kaapse wijn ook uitstekende cognac (zij noemen het brandy - Afrikaanse naam brandewyn) zodat iedereen wakker kon blijven. En pas zondagochtend was het tijd voor de slotconclusie, gevolgd door "Take me to the Hilton". De echte VIP's moesten gelukkig niet op zoek naar een taxi want de Durban Hilton bevindt zich op het conferentieterrein. Enkel het plebs moest met de airconditioning shuttle bussen terug naar hun hotels op de Golden Mijl van Durban. Gelukkig verveelt het zeezicht op de Indische Oceaan nooit.

Belgische delegatie : allemaal burgemeester!
De kersverse Belgische regering kreeg deze week van het parlement het vertrouwen voor een nooit geziene reeks belastingen en besparingen. En dat is nodig, want in Durban waren er maar liefst 69 Belgen officieel ingeschreven voor de klimaattop. En ook al worden de kosten verdeeld tussen de zes regeringen van de gewesten en gemeenschappen: 69 is wel heel erg veel, vergeleken met bv. de 19 deelnemers van Nederland (16 miljoen inwoners). Overigens, voor onze Nederlandse en Zuid-Afrikaanse websitebezoekers: het hadden er zelfs 100 kunnen zijn als de regering van de Franstalige Gemeenschap (niet te verwarren met het Waals Gewest), de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie van Brussel (niet te verwarren met het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) en de Duitstalige regering alle drie ook een delegatie hadden gestuurd. De Europese Unie zorgde voor één van de grootste afvaardigingen in Durban: 101 diplomaten, experten en EU-parlementsleden. Amerika stuurde er net geen 100 naar Durban en Japan was de kampioen, met 128 vertegenwoordigers in Durban (we houden geen rekening met Zuid-Afrikaanse inschrijvingen omdat de congresmedewerkers als deelnemers werden geregistreerd). Macedonië had de kleinste delegatie: de voormalige Joegoslavische republiek had enkel één staatssecretaris gestuurd. Azerbeidzjan, Turkmenistan en San Marino bleven ook bescheiden, met elk 2 m/v. En ook Armenië, Liechtenstein, Moldavië, IJsland, Oezbekistan en Somalië deden het met een kleine delegatie: elk 3 leden. Meest gefotografeerd was de echtgenote van de delegatieleider van Monaco: prinses Charlene van Monaco. Zij was in Durban te samen met haar man, prins Albert II van Monaco. Enkele maanden geleden waren ze ook al eens in Durban: toen hielden ze in het Oyster Box Hotel in Umhlanga Rocks (iets ten noorden van Durban) een huwelijksreceptie voor hun Zuid-Afrikaanse vrienden. Voor haar huwelijk was prinses Charlene van Monaco immers gewoon Charlene Wittstock van Zuid-Afrika.

Zonnige groeten uit Durban vanwege...
Voor wie zou twijfelen dat de Belgische delegatie inderdaad uit 69 m/v bestond vermelden we hier hun namen en functie, zoals vermeld op de officiële deelnemerslijst van de United Nations. In onderstaande lijst vermelden we niet de Belgen (en Nederlanders) die via de afvaardiging van de Europese Unie ingeschreven waren, en ook niet de Belgen die via een of andere VN-organisatie uitgenodigd waren:

1. H.E. Ms. Evelyne Huytebroeck, Brussels Capital Region Minister for Environment
2. Ms. Joke Schauvliege, Flemish Minister of the Environment
3. Mr. Philippe Henry, Walloon Minister for Environment
4. H.E. Mr. Johan Maricou, Ambassador, Diplomatic Mission of Belgium to South Africa
5. Mr. Tim Van Anderlecht, Counsellor, Diplomatic Mission of Belgium to South Africa
6. Mr. Raymond Nazar, Honorary Consul of Belgium (n.v.d.r.: woont in Durban)
7. Mr. Eric Jadot, Federal Parliament
8. Mr. Kristof Calvo y Castañer, Federal Parliament
9. Mr. Willem-Frederik Schiltz, Federal Parliament
10. Mr. Peter Wittoeck, Head, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
11. Mr. Ulrik Lenaerts, Deputy Coordinator, Federal Public Service Foreign Affairs, Federal Public Service Foreign Affairs, Foreign Trade and Development Cooperation
12. Ms. Katrien Patryka, Cabinet of Flemish Minister Joke Schauvliege
13. Ms. Diane Verstraeten, Senior Advisor, Cabinet of Flemish Minister Joke Schauvliege
14. Mr. David Maenaut, Counselor Flemish Government, Embassy of Belgium
15. Ms. Lara Kotlar, Cabinet of Walloon Minister-President Rudy Demotte
16. Mr. Dominique Perrin, Cabinet of Walloon Minister Henry
17. Mr. Pierre Castelain, Cabinet of Walloon Minister Henry
18. Mr. Jean-Michel Javaux, Cabinet of Walloon Minister Henry
19. Mr. Julien Vandeburie, Cabinet of Walloon Minister Henry
20. Mr. Pascal Devos, Cabinet of Brussels Capital Minister Huytebroek
21. Mr. Mikael Angé, Deputy Cabinet, Cabinet of Brussels Capital Region Minister Huytebroek
22. Mr. Etienne Hannon, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
23. Ms. Nathalie Boucquey, Legal Adviser, Climate Change Section Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
24. Mr. Geert Fremout, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
25. Mr. Yannick Ghelen, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
26. Mr. Olivier Kassi, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
27. Mr. Benjamin Denis, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
28. Ms. Sarah Kuen, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
29. Mr. Samuel Buys, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
30. Ms. Kelly Hertenweg, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
31. Ms. Sophíe Closson, Climate Change Policy Adviser, Climate Change Section, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
32. Mr. Jozef Buys, Directorate General for Development Cooperation, Federal Public Service Foreign Affairs, Foreign Trade and Development Cooperation
33. Mr. Davy Adam, Federal Public Service, Health, Food Chain Safety and Environment
34. Mr. Abdélilah Touijar, Federal Public Service Finance
35. Mr. Walter Mille, Maritime Inspector, Federal Public Service for Mobility and Transport
36. Mr. Marc Depoortere, Policy Expert, Federal Council for Sustainable Development
37. Ms. Martine Vanderstraeten, Public Planning Service Science, Policy
38. Mr. Dieter Cuypers, Forest Expert, Flemish Institute for Technological Research NV
39. Mr. Tom Dauwe, Science Expert, Flemish Institute for Technological Research NV
40. Ms. Karla Schoeters, Flemish Institute for Technological Research NV
41. Ms. Vicky Noens Policy Adviser, Division International Environmental Policy, Department for the Environment, Nature and Energy Flemish Region
42. Mr. Pieter Logghe, Climate Policy Adviser, Air, Nuisance, Risk Management, Environment and Health Division Department for the Environment, Nature and Energy, Flemish Region
43. Ms. Ruth Declerck, Policy Advisor, International Environmental Policy Division, Department for the Environment, Nature and Energy, Flemish Region
44. Ms. Griet Verbeke, Policy Advisor, Department of Environment, Nature and Energy, Flemish Region
45. Mr. Stéphane Nicolas, Climate Change Policy Adviser, Walloon Agency for Air and Climate, Walloon Region
46. Mr. André Guns, Climate Policy Adviser, Walloon Agency for Air and Climate, Walloon Region
47. Ms. Fanny Mertz, Walloon Agency for Air and Climate, Walloon Region
48. Mr. Marc Pallemaerts, Special Climate Change Policy Advisor, Walloon Region
49. Mr. Julien Guillaume, Climate Change Policy Adviser, Brussels Institute for the Management of the Environment
50. M. Jean-Pascal van Ypersele de Strihou, IPCC Vice-Chair
51. Ms. Anne Defourny, Federation of Belgian Enterprise
52. Ms. Isabelle Callens, Federation of Belgian Enterprise
53. M. Daniel Van Daele, Fédération générale du travail de Belgique
54. M. Sébastien Storme, Fédération générale du travail de Belgique
55. Mr. Bert De Wel, Adviser, Studiedienst ACV
56. Ms. Judith Kirton-Darling (n.v.d.r.: European Metal Workers' Federation)
57. Mr. Jan Vandermosten, WWF
58. Ms. Cécile Marie de Schoutheete de Tervarent, Energy and Climate Expert Inter Environnement Wallonie
59. Mr. Mathias Bienstman (n.v.d.r.: beleidsmedewerker klimaat BBL - Bond Beter Leefmilieu)
60. Ms. An Lambrechts, Expert, Climate Policy, Greenpeace - Belgium
61. Mr. Jason Anderson, Head of Department, EU Climate, and Energy Policy, WWF - European Policy Office
62. Ms. Brigitte Gloire, Sustainable Development and Climate Change, Oxfam Solidarité
63. Ms. Sarah Lamote (n.v.d.r.: beleidsmedewerkster klimaat bij 11.11.11)
64. Ms. Veronique Rigot (n.v.d.r.: Centre National de Coopération au Développement - 11.11.11)
65. Ms. Lies Craeynest, OXFAM International
66. Ms. Heidi de Langhe, Youth Delegate for Climate Policy
67. Mme Pauline Remouchamps, Conseil de la jeunesse de la communauté française
68. Ms. Anne Panneels (n.v.d.r.: FGTB & European Trade Union Confederation)
69. Mr. Marcel Hanegraaff, University of Antwerpen

De veel bescheidener Nederlandse delegatie bestond uit:

1. Mr. Joop Atsma, State Secretary Ministry of Infrastructure and the Environment
2. Mr. Hugo von Meijenfeldt, Special Envoy
3. Mr. Maas Marinus Goote, Ministry of Infrastructure and the Environment
4. Ms. Vera Vroemen, Ministry of Foreign Affairs
5. Mr. Ivo de Zwaan, Ministry of Infrastructure and the Environment
6. Ms. Lucy Naydenova, Ministry of Infrastructure and the Environment
7. Mr. Lex de Jonge, Ministry of Infrastructure and the Environment
8. Ms. Melanie F.A. Peters, Ministry of Infrastructure and the Environment
9. Ms. Lois Smit, Ministry of Infrastructure and the Environment
10. Ms. Marie-Christine Reusken, Ministry of Infrastructure and the Environment
11. Ms. Carmen Fukur, Ministry of Infrastructure and the Environment
12. Mr. Ronald Schillemans, Ministry of Economic Affairs, Agriculture and Innovation
13. Mr. Bas Clabbers, Ministry of Economic Affairs, Agriculture and Innovation
14. Ms. Willemijn Slingenberg-Verdegaal, Ministry of Finance
15. Mr. Scott Stone, Advisor
16. H.E. Mr. Andre Haspels, Ambassador of the Kingdom of the Netherlands to South Africa
17. Ms. Sandra Pellegrom, Diplomatic Mission of the Kingdom of the Netherlands to South Africa
18. Ms. Annika Greup, Diplomatic Mission of the Kingdom of the Netherlands to South Africa
19. Ms. Deidre Batchelor, Diplomatic Mission of the Kingdom of the Netherlands to South Africa

Medaille voor de Belgen

Men kan de Belgische delegatie alvast niet verwijten dat ze last heeft van een minderwaardigheidsgevoel. Zo kregen de 69 landgenoten van de organisatoren op de laatste dag een ereplaatje. "Voor de volharding van België in de moeilijke onderhandelingen", zegt de Waalse minister van Milieu fier. Al zijn we zelf eerder van mening dat België die medaille vooral gekregen heeft uit beleefdheid en dankbaarheid omdat het, als klein land, toch zo'n grote delegatie gestuurd heeft.

En nu allen naar Qatar!
Toch was er in Durban ook goed nieuws te melden. Zo werd tijdens de conferentie beslist om COP18, de volgende klimaatconferentie die normaal in Seoul moest doorgaan, te verhuizen naar Qatar. Eind november is het naar het schijnt winter in Zuid-Korea zodat Qatar in die periode een veel aangenamer plek is om te vergaderen, te shoppen en te zonnen. "Maar Qatar en Zuid-Korea zullen samenwerken", lezen we. Reizen naar Denemarken, Mexico, Zuid-Afrika en Qatar: het leven is een strijd voor wie zich inzet voor het milieu...

Slotbesluit(en)

De enige winnaars van COP17 zijn de horeca van Durban en de cateringbedrijven die op de vele recepties en workshops mochten leveren. En vooral: alle luchtvaartmaatschappijen die op Zuid-Afrika vliegen zijn tevreden! November en december 2011 waren immers hun beste maanden ooit voor de verkoop van Business Class tickets naar Zuid-Afrika. En ook de verkoop van Economy Class tickets piekte.

Maar laten we vooral de miljoenen verliezers van COP17 Durban niet uit het oog verliezen: de inwoners van landen waar een verhoogde zeespiegel voor nog meer catastrofale overstromingen zal zorgen. En de inwoners van landen waar een stijging van de temperatuur met 3°C voor nog meer droogte zal zorgen en nog meer gewassen zal vernietigen: de gewone Afrikaan.

Ons gratis advies aan de organisatoren van de COP18 klimaattop in Qatar: doe niet zoals de conferentievoorzitters van resp. Kopenhagen 2009, Cancun 2010 en Durban 2011, maar begin er volgende week al aan! En dan hebben we het niet over de praktische regelingen zoals hotels, vervoer, conferentieruimte e.d. Maar begin volgende week te werken aan de slottekst die in december 2012 moet gestemd worden. Beste sjeiks, contacteer alle relevante betrokken partijen en ga op zoek naar hun minimum eisen en maximum toegevingen. En, beste sjeiks, doe het NU en doe het via bilaterale contacten. En zorg dat het slotakkoord op papier staat voor de eigenlijke klimaatconferentie met 25.000 experten begint. En nog belangrijker: zorg ervoor dat jullie China, Amerika, Japan en de Europese Unie op één lijn krijgen. De rest zal dan moeten volgen - willen of niet.

Wie zijn de grootste CO2 vervuilers?
Germanwatch.org publiceert elk jaar een Climate Change Performance Index, en daarin vonden we deze recente gegevens:

1. China : 23,71 %
2. Amerika : 17,91 %
3. India : 5,47 %
4. Rusland : 5,28 %
5. Japan : 3,77 %
6. Duitsland : 2,59 %
7. Canada : 1,80 %
8. Iran : 1,84 %
9. Verenigd Koninkijk : 1,61 %
10. Zuid-Korea : 1,78 %

Meer informatie

• Klik hier voor ons eerste artikel "Leuke Zuid-Afrika-reis voor wereldvreemde milieuridders"
• officiële homepage van de COP17 Klimaatconferentie van de Verenigde Naties

Op de infostand van Siemens in het International Convention Centre in Durban stond een groene Porsche 997 Carrera met elektrische motor van 180 kW. Topsnelheid 220 km/u, actieradius voorlopig 150 km.

Ook dit is de klimaatconferentie van Durban: tientallen bedrijven, non-profit organisaties en ngo's stellen zichzelf voor aan de wereld.

(bron : infozuidafrika be/nl - 11/12/2011). Overname van onze artikels is altijd toegestaan (wel graag met bronvermelding). Net zoals ons vorig artikel (van 28 november 2011) is deze tekst geschreven door een niet-milieudeskundige wereldburger die om budgettaire redenen niet in Durban aanwezig was.